We własnym tempie
Nie oczekuję, że od pierwszego spotkania usłyszę o wszystkich trudnościach. Czasem zaczynamy od zwykłej rozmowy, a czasem pojawia się żart i wspólny śmiech. Nie wszystko musi wydarzyć się od razu.
Psycholog Radom
Wsparcie psychologiczne dla młodzieży od 12. roku życia oraz ich rodzin. Spokojna rozmowa, bez oceniania i bez presji.
Jestem psychologiem i pracuję przede wszystkim z młodzieżą od 12. roku życia oraz ich rodzinami. Dorastanie to czas intensywnych zmian, poszukiwania siebie i emocji, które nie zawsze łatwo nazwać.
Chcę, żeby spotkanie ze mną było przestrzenią, w której można poczuć się swobodnie i być sobą — bez oceniania, bez udawania i bez presji.
Nie oczekuję, że od pierwszego spotkania usłyszę o wszystkich trudnościach. Czasem zaczynamy od zwykłej rozmowy, a czasem pojawia się żart i wspólny śmiech. Nie wszystko musi wydarzyć się od razu.
Nie trzeba mówić tego, czego oczekują dorośli, ani udawać, że wszystko jest w porządku. Perspektywa, doświadczenia i potrzeby młodego człowieka mają znaczenie.
Wspieram też rodziców, którym zależy na lepszym rozumieniu dorastającego dziecka i budowaniu relacji opartej na zaufaniu, szacunku i porozumieniu.
Wierzę, że zmiana zaczyna się wtedy, gdy człowiek czuje się zrozumiany i ma przestrzeń, by samodzielnie odkrywać własną drogę.
Pracuję z młodymi ludźmi i z ich rodzicami. Forma rozmowy zawsze zależy od wieku i potrzeb.
Presja szkolna, lęk, trudności w relacjach z rówieśnikami i rodzicami, obniżony nastrój, poczucie osamotnienia, pytania o własną tożsamość i emocje, które trudno nazwać.
Gdy trudno zrozumieć, co dzieje się z nastolatkiem, a rozmowy kończą się napięciem. Pomagam budować relację opartą na zaufaniu, szacunku i porozumieniu.
Pomagam lepiej rozumieć emocje, przyglądać się własnym doświadczeniom i dostrzegać zasoby, które można wykorzystać w trudnych momentach.
Nie daję gotowych rozwiązań. Towarzyszę młodym ludziom w odkrywaniu własnych możliwości.
Piszesz lub dzwonisz, sam albo razem z rodzicem. Ustalamy dogodny termin pierwszego spotkania.
Bez pośpiechu i bez presji. Pierwsze spotkanie to czas na oswojenie się z sytuacją, a o trudnościach opowiadasz wtedy, kiedy jesteś gotów.
Wspólnie szukamy tego, co naprawdę ma znaczenie, w tempie dopasowanym do Ciebie.
Jeśli zastanawiasz się, czy to dobry moment na rozmowę, to znaczy, że warto zrobić pierwszy krok. Mogą go zrobić młodzi ludzie i rodzice.